Tellen Britse tv-series nog als 'Europese content' op streamingplatforms?

Kort samengevat: Britse tv-series tellen momenteel nog steeds mee als 'Europese content' op streamingplatforms als Netflix en Disney+ in heel Europa. Frankrijk en een aantal andere EU-landen dringen er echter op aan dat te veranderen na de brexit, wat onzekerheid schept voor Britse acteurs, crew en productiebedrijven.

De 30%-regel uitgelegd #

Streamingplatforms die in Europa actief zijn, moeten minimaal 30% Europese content in hun catalogus opnemen. Deze regel geldt voor grote diensten als Netflix, Amazon Prime Video en Disney+.

Het quotum omvat momenteel content uit alle 27 EU-lidstaten én niet-EU-landen als het Verenigd Koninkrijk, Turkije en Zwitserland. Britse producties maken ongeveer 9% uit van de content op grote streamingplatforms in Europa — bijna een derde van het totale Europese quotum.

Wat dit betekent voor Britse producties #

Britse content vertegenwoordigt bijna de helft van alle Europese tv-series die beschikbaar zijn via video-on-demand in Europa. Series als The Crown, Sex Education en Baby Reindeer helpen streamingplatforms aan hun wettelijke verplichtingen te voldoen.

Als Britse content zou worden uitgesloten van de Europese categorie, zou Netflix in elke Europese markt waar het actief is onder het 30%-quotum zakken. Voor andere platforms als Disney+ en HBO Max zou de situatie nog nijpender zijn.

Frankrijk trekt de kar #

Frankrijk pleit ervoor dat het Verenigd Koninkrijk zijn 'Europese status' verliest als het gaat om streaming van tv-series en films. Griekenland, Oostenrijk, Italië en Spanje zouden dit standpunt steunen.

De Franse regering stelt dat het opnemen van Britse content na de brexit de culturele diversiteit binnen de EU ondermijnt. Volgens hen zou het quotum uitsluitend ten goede moeten komen aan producties uit echte EU-lidstaten.

Duitsland verzet zich tegen uitsluiting #

Duitsland heeft zich tegen het Franse standpunt gekeerd en waarschuwt voor een al te harde breuk met Britse producties en talent. Duitse officials benadrukken de waarde van voortdurende samenwerking met Britse producenten en makers.

Dit meningsverschil legt een diepe kloof bloot binnen de EU over hoe om te gaan met cultureel beleid na de brexit.

De juridische sluiproute die Britse content beschermt #

Britse producties kwalificeren nog steeds als 'Europese werken' dankzij een verdrag: het Europees Verdrag inzake grensoverschrijdende televisie (ECTT). Het Verenigd Koninkrijk is na de brexit lid gebleven van dit verdrag.

De AVMSD (Richtlijn audiovisuele mediadiensten) definieert Europese werken als content afkomstig uit zowel EU-lidstaten als landen die het ECTT hebben ondertekend. Twintig EU-landen én het Verenigd Koninkrijk zijn lid van het ECTT.

Wat dit betekent voor Britse acteurs en crew #

Britse acteurs hebben succesvolle carrières opgebouwd via Europese coproducties en internationale projecten. Die samenwerkingen bieden exposure, ervaring en financiële kansen.

Als de regels veranderen, kunnen Britse acteurs en crewleden te maken krijgen met minder mogelijkheden om deel te nemen aan EU-gefinancierde projecten. Productiebedrijven zouden bovendien hun toegang tot Europese financiering voor hun series kunnen verliezen.

Veel Britse producties zijn coproducties met Amerikaanse bedrijven, wat de situatie verder bemoeilijkt. Dergelijke series komen mogelijk niet in aanmerking onder strengere regels die uitsluitend op EU-lidstaten zijn gericht.

De situatie in 2025 #

Per oktober 2025 telt Britse content nog steeds mee voor het Europese quotum. Er is nog geen definitief besluit genomen om Britse producties uit te sluiten.

Het debat gaat echter door. De Europese Commissie heeft in beleidsdocumenten aangegeven dat herclassificatie van Britse werken onder overweging blijft wanneer de audiovisuele regelgeving wordt herzien.

Wat er verder kan gebeuren #

Als streamingplatforms Britse series niet langer als Europese content mogen meetellen, hebben ze drie opties. Ze kunnen zwaarder investeren in producties uit EU-lidstaten om het quotum te halen. Ze kunnen niet-Europese of Britse titels uit hun catalogus verwijderen om het aandeel kwalificerende content te verhogen. Of ze kunnen hun Europese catalogus aanzienlijk inkrimpen.

Zo zou Netflix zijn totale catalogus in Ierland met bijna een derde moeten reduceren om het quotum zonder Britse content te halen. Dat zou betekenen: minder keuze voor Europese abonnees.

Het grotere plaatje #

Dit debat weerspiegelt de bredere spanningen rondom de culturele en economische gevolgen van de brexit. De EU wil haar eigen creatieve industrie ondersteunen, maar tegelijkertijd kwalitatief hoogstaand entertainment voor kijkers garanderen.

Britse acteurs, regisseurs, schrijvers en crewleden hebben tientallen jaren lang een wezenlijke bijdrage geleverd aan Europees entertainment. Elk beleidswijziging zou deze langdurige creatieve samenwerkingen ingrijpend veranderen.

De uitkomst bepaalt of Brits talent dezelfde toegang tot Europees publiek en financieringsmogelijkheden behoudt als vóór de brexit. Voorlopig blijft de status quo intact — maar de toekomst is allesbehalve zeker.

Belangrijkste conclusie: Britse tv-series behouden momenteel hun Europese status op streamingplatforms, maar de aanhoudende politieke druk van Frankrijk en andere EU-landen maakt dat dit kan veranderen. Als entertainment professional in het Verenigd Koninkrijk doe je er goed aan deze ontwikkelingen nauwlettend te volgen, want eventuele regelwijzigingen zullen je carrière en kansen in Europa aanzienlijk beïnvloeden.