Εδώ είναι μερικές εμπειρίες από ηθοποιούς που το έχουν ζήσει, για να σου δώσουν μια γεύση από το πώς είναι στην πράξη και ελπίζουμε να απαντήσουν σε όποιες απορίες σου έχουν μείνει.
Αυτές οι ιστορίες δείχνουν ότι οι επαγγελματίες ηθοποιοί και το συνεργείο αντιλαμβάνονται ότι το σώμα αντιδρά φυσικά, ότι είναι απαραίτητο να υπερασπίζεσαι τα όριά σου, και ότι η τεχνική πραγματικότητα των γυρισμάτων είναι πολύ διαφορετική από αυτό που τελικά φαίνεται στην οθόνη.
Η Τεχνική Πραγματικότητα (Βοηθός Σκηνοθέτη) #
Γυρίζαμε μια σκηνή με ντους σε μια ταινία χαμηλού προϋπολογισμού. Αφαιρέσαμε τις πόρτες του ντους για να μπορεί να μπει η κάμερα. Τρία μέλη του συνεργείου ήταν στριμωγμένα στο μπάνιο: ο χειριστής κάμερας, ο χειριστής του boom και ένας τεχνικός στο πάτωμα με μια μηχανή ομίχλης για το εφέ ατμού.
Οι ηθοποιοί ήρθαν φορώντας σωματικές κάλτσες χρώματος σάρκας. Τους βοήθησα να σκαρφαλώσουν πάνω από τον τεχνικό και να μπουν στο ντους. Το μακιγιάζ έκανε τις τελευταίες πινελιές στην ηθοποιό και φρόντισε και οι δύο να φαίνονται βρεγμένοι. Ο σκηνοθέτης παρακολουθούσε σε μόνιτορ έξω, γιατί δεν χωρούσε μέσα στο μπάνιο.
Φωνάξαμε «Action!» και άρχισαν τη σκηνή με το παθιασμένο φιλί. Λίγο πριν τα χείλη τους ακουμπήσουν, ο σκηνοθέτης φώναξε «Cut!» γιατί ο ατμός ήταν πολύς και δεν έβλεπε τίποτα. Οι ηθοποιοί βγήκαν έξω, ένας τεχνικός ρύθμισε τη μηχανή και ριπίζαμε την πόρτα για να διαλυθεί ο ατμός.
Πέντε λεπτά αργότερα, όλοι πάλι στις θέσεις τους (ο χειριστής του boom στεκόταν πάνω στη λεκάνη). Ξαναρχίσαμε. Τριάντα δευτερόλεπτα αργότερα, το φιλί τελείωσε και βγήκαν όλοι έξω ενώ μετακινούσαν τα φώτα για διαφορετική γωνία.
Αυτό συνεχίστηκε για σχεδόν τρεις ώρες. Στο τέλος ήμουν μουσκεμένος στον ιδρώτα. Δεν ήταν ρομαντικό ή σέξι για κανέναν μας — ήταν απλά δουλειά.
Αν λοιπόν ντρέπεσαι λίγο που σε βλέπει το συνεργείο γυμνό, σκέψου ότι πιθανότατα δεν σκέφτεται καν εσένα, αλλά τη δουλειά του και πόσο άβολα αισθάνεται! Όπως λέει ο βοηθός σκηνοθέτη, δεν είναι ιδιαίτερα σέξι ή ρομαντικό. Είναι δουλειά.
Κρατώντας τη Θέση σου (Jess) #
Γύριζα μια ανεξάρτητη ταινία στη Γερμανία με μια σκηνή ερωτισμού που ήταν αρκετά ήπια. Είχα διαβάσει το σενάριο και το είχα συζητήσει με τον σκηνοθέτη — ήμουν άνετη με αυτό που είχαμε συμφωνήσει.
Όταν όμως ήρθε η μέρα των γυρισμάτων, ο σκηνοθέτης άρχισε να μιλά για να γίνει η σκηνή πιο έντονη. Ήθελε πλήρη γύμνια αντί για topless, και να «παίξω» με τα γεννητικά όργανα του συμπρωταγωνιστή μου. Δεν ήμουν καθόλου ευχαριστημένη με αυτό.
Τσακώθηκα σκληρά με τον σκηνοθέτη. Ο συμπρωταγωνιστής μου δεν με υποστήριξε — απλώς κάθισε σε μια γωνία με το κινητό του. Κατέληξα να κλαίω στο μπάνιο, ο σκηνοθέτης έφυγε από το πλατό φωνάζοντας σε όλους. Ευτυχώς, η βοηθός κοστουμιέρα ήταν με το μέρος μου.
Χαίρομαι που κράτησα τη θέση μου. Τελικά γυρίσαμε τη σκηνή όπως είχε αρχικά σχεδιαστεί. Ο σκηνοθέτης δεν μου μίλησε για τρεις μέρες, αλλά στο τέλος τα βρήκαμε, και με έβαλε στην επόμενη ταινία του.
Η συμβουλή μου σε άλλους ηθοποιούς είναι αυτή: πρέπει να σέβεσαι τα όριά σου για να μη σε σπρώχνουν ποτέ σε κάτι που δεν θα είχες αποδεχτεί εξ αρχής.
Η Jess έκανε το σωστό και το πρόβλημα προέκυψε επειδή ο σκηνοθέτης δεν ήταν αρκετά προετοιμασμένος και οργανωμένος.
Φυσικές Αντιδράσεις (Richard) #
Κάθε φορά που έχω μια σκηνή οικειότητας, διεγείρομαι. Είναι κάτι που συμβαίνει και δεν το ελέγχω. Λογαριάζω ότι αν προσπαθήσω να κάνω ότι δεν υπάρχει, όλοι θα το καταλάβουν, και θα είναι αμήχανο για όλους.
Την πρώτη φορά που συνέβη, το παραδέχτηκα, το είπα στον σκηνοθέτη, αυτός γέλασε και ζήτησε από έναν runner να μου φέρει ένα μπουκάλι κρύο νερό. Γελάσαμε όλοι πολύ.
Δεν είναι όλοι τόσο τολμηροί όσο ο Richard, αλλά είναι καλή συμβουλή.
Έλλειψη Έλξης (Michelle) #
Νωρίς στην καριέρα μου, έπρεπε να γυρίσω μια σκηνή με έναν τύπο που δεν μου άρεσε καθόλου και δεν με έλκυε στο ελάχιστο. Είναι κάτι που συμβαίνει, αν και η τελική σκηνή βγήκε αρκετά καλά, κάτι που με ευχαρίστησε κάπως.
Πώς θα αντιμετώπιζες μια σκηνή οικειότητας με κάποιον που δεν σου αρέσει ιδιαίτερα; Ανάλογα με τον ρόλο που παίζεις, μια απάντηση θα μπορούσε να είναι να φανταστείς ότι το πρόσωπο απέναντί σου δεν σου είναι αντιπαθητικό, αλλά να πεις στον εαυτό σου ότι είναι το πιο ελκυστικό και επιθυμητό πρόσωπο στον κόσμο. Κλείνεις τα μάτια και φιλάς τον άντρα ή τη γυναίκα των ονείρων σου, με άλλα λόγια.
Ατυχήματα (Kristen) #
Κάποτε ένας τύπος «είχε ένα ατύχημα» κατά τη διάρκεια μιας σκηνής. Ντράπηκα πολύ, όχι επειδή το έκανε, αλλά επειδή γύρω μας ήταν τόνοι συνεργείου που το ήξεραν. Μου άρεσε και λίγο ο τύπος, αλλά ήταν πολύ δύσκολο να του μιλήσω μετά! Εκείνος ήταν φυσικά απελπισμένος, ο καημένος.
Και πάλι, πώς θα το αντιμετώπιζες; Αν το πρόσωπο είναι αμήχανο, δεν είναι εύκολο να το αντιμετωπίσεις ανοιχτά! Σκέψου το για μια στιγμή — αν μόλις είχες γυρίσει αυτή τη σκηνή και είχε συμβεί κάτι τέτοιο, ποια θα ήταν η αντίδρασή σου;
Τέλος, μια ιστορία από έναν αρχάριο… #
Είχα λοιπόν αυτή τη ρομαντική σκηνή που πλησίαζε σε μια ταινία χαμηλού προϋπολογισμού, και ειλικρινά; Πανικοβαλλόμουν γι' αυτή για μήνες. Ξέρεις πώς το μυαλό πηγαίνει στα χειρότερα σενάρια — ε, το δικό μου σίγουρα.
Η ηθοποιός με την οποία δούλευα αποδείχτηκε πολύ ωραίος άνθρωπος, κάτι που με έκανε ακόμα πιο νευρικό. Είχαμε κάνει μερικές άλλες σκηνές μαζί και τα πηγαίναμε πολύ καλά, οπότε τώρα ανησυχούσα αληθινά για το πώς να κρατήσω τα πράγματα επαγγελματικά.
Το βράδυ πριν τα γυρίσματα, έκανα όλη την κλασική προετοιμασία — ξέρεις, περιποίηση, όλα όσα περιμένεις. Ένας άλλος ηθοποιός μου είχε δώσει κάποιες πρακτικές συμβουλές για το πώς να «διαχειριστώ την κατάσταση» εκ των προτέρων, τις οποίες ακολούθησα πιστά· επιπλέον φόρεσα και ένα πολύ σφιχτό εσώρουχο κάτω από το σορτς που θα φορούσα στη σκηνή.
Αλλά να τι έγινε — όταν φτάσαμε στο πλατό, η συμπρωταγωνίστριά μου ήταν εξίσου νευρική με εμένα.
Ο σκηνοθέτης δεν φαινόταν πουθενά, οπότε ανταλλάξαμε μερικές κουβέντες πριν αποφασίσω να ριχτώ κατευθείαν στο ψητό.
«Συγγνώμη που το ρωτάω αλλά, ε, όταν κάνουμε τη σκηνή μας, ε, χμ, α, τι, αχμ, τι θα κάνουμε; Εννοώ, ε, χμ, αχμ, νομίζω ότι θα πρέπει να σε αγγίξω αλλά, ε, χμ, αχμ, πού;»
«Ω, δόξα τω Θεώ που το ρώτησες!» αναφώνησε. «Ήμουν τόσο νευρική γι' αυτό!»
Ήταν τεράστια ανακούφιση. Καθίσαμε και κάναμε μια σωστή κουβέντα για το με τι αισθανόμασταν άνετα ο καθένας. Όρια, τι ήταν εντάξει, τι όχι. Ήταν αμήχανο αλλά απολύτως απαραίτητο.
Και μετά άρχισαν τα γυρίσματα, και ξέρεις τι; Όλα τα τεχνικά πράγματα παίρνουν την κατάσταση στα χέρια τους. Πρέπει να κάναμε περίπου έξι takes λόγω προβλημάτων φωτισμού, προβλημάτων continuity, το γνωστό χάος του πλατό. Ο σκηνοθέτης σταματούσε συνεχώς για να ρυθμίσει πράγματα και να δείξει τοποθετήσεις (αν και μόνο σε εμένα, χαρακτηριστικά).
Μέχρι να γυρίσουμε τελικά τη σκηνή κανονικά, το συνεχές σταμάτημα και ξεκίνημα την είχε κάνει να μοιάζει πολύ περισσότερο με δουλειά παρά με οτιδήποτε άλλο. Επίσης, το να έχεις μισή ντουζίνα μέλη συνεργείου τριγύρω με φώτα και εξοπλισμό σε κρατά σίγουρα με τα πόδια στη γη!
Το αστείο ήταν να βλέπεις το συνεργείο να προσπαθεί να μη φαίνεται ζηλιάρικο — τότε επιτέλους χαλάρωσα και μπόρεσα να απολαύσω τη δουλειά μου.
Άρα όλα πήγαν καλά. Υπάρχει όμως επαγγελματισμός σε αυτό: αν το σκεφτείς, ελάχιστοι μπορούν να είναι παθιασμένοι και συναισθηματικά φορτισμένοι με μια αίθουσα γεμάτη κόσμο να τους παρακολουθεί. Εδώ ακριβώς διαπρέπουν οι ηθοποιοί: οι καλοί επαγγελματίες ηθοποιοί μπορούν να αποκλείουν ό,τι συμβαίνει γύρω τους και να συγκεντρώνονται στη σκηνή, και αυτό ακριβώς έκανε ο ηθοποιός παραπάνω.
enCAST.pro
