Showreels voor beginnende acteurs

Veel beginnende acteurs lopen tegen hetzelfde probleem aan: ze hebben geen showreel.

Het is een catch-22: zonder showreel kom je niet aan werk, en zonder werk kom je niet aan een showreel.

Als je een beginnende acteur bent zonder opnamemateriaal voor een showreel, vertelt dit artikel je wat je kunt doen om je eerste showreel te maken.

Opties #

Voor het maken van een showreel zijn er 4 belangrijkste opties.

1. Bestaand materiaal gebruiken om een showreel samen te stellen
2. Een bedrijf betalen om je te filmen en een showreel voor je te produceren
3. Zelf materiaal opnemen en je eigen showreel maken
4. Een self-tape introductie samenstellen

Voor beginnende acteurs is optie 1 niet haalbaar — je hebt het materiaal nog niet. Dus blijven de andere 3 opties over…

1. Betaalde showreel

Hier betaal je een lokaal bedrijf om een showreel voor je te maken. Deze optie levert vaak een professioneel ogende showreel op die je naar castingdirecteurs kunt sturen.

Het is simpel: je zoekt een lokaal bedrijf dat dit doet, en samen bepalen jullie wat voor showreel je wilt en welke scènes je wilt opnemen — bijvoorbeeld 2 of 3 korte scènes van zo'n 30 seconden.

Na het uitwerken van de scènes filmt het bedrijf je daarin (eventueel met andere acteurs) en je eindigt met een professioneel ogende showreel. Als het bedrijf goed is, wordt het materiaal kleurgecodeerd en gepresenteerd zodat het eruitziet als scènes uit verschillende professionele producties waar je in hebt gespeeld.

Het voordeel is dat je je eigen scènes kiest en zo je sterke punten kunt laten zien. Ben je een emotioneel acteur, dan zie je dramatische scènes vol emotie. Ben je een komisch acteur, dan kies je grappigere scènes, enzovoort.

De kosten variëren, maar beginnen vaak rond de €200 voor een reel.

2. Je eigen showreel maken

Als je het geld niet kunt missen voor een professionele showreel, is dit het beste alternatief.

Zorg er voor je begint voor dat je weet wat voor showreel je nodig hebt. Lees dit artikel over showreels om echt te begrijpen wat je nodig hebt.

Het idee is als volgt. Je filmt en maakt zelf een showreel. Die wordt niet perfect. Misschien ook niet erg professioneel. Maar hij is beter dan helemaal geen showreel!

Als je hem af hebt, kun je je zelfgemaakte showreel gebruiken bij je aanmeldingen totdat je echt materiaal van een echte film hebt waarmee je een nieuwe, vervangende showreel kunt maken.

Zelf doen of met hulp?

Probeer indien mogelijk samen te werken met mensen die weten wat ze doen.

Vertel je omgeving wat je van plan bent, en misschien vind je een filmstudent die regisseur wil worden en bereid is jouw acteertalent te ruilen voor een scène of twee in zijn eigen regisseurs-showreel. Of misschien heeft een vriend een relatie met een cameraman die wil helpen?

Wie weet — maar als je niemand in de buurt kunt vinden die kan of wil helpen, moet je het zelf doen.

Er zijn 2 dingen om over na te denken. Ten eerste de praktische kant van het maken van een showreel. Ten tweede de inhoud ervan (waar we hieronder op ingaan).

Je hebt uiteraard een camera nodig. Het goede nieuws is dat je er vrijwel zeker al een hebt. Tegenwoordig zijn smartphonecamera's vaak van zeer hoge kwaliteit en voor deze zelfgemaakte showreel zijn ze prima.

De camera moet stabiel worden gehouden. Als je een statief of standaard kunt kopen, lenen of ergens vandaan kunt halen, gebruik dat dan. Het hoeft niet duur te zijn, en zoiets is gemakkelijk te gebruiken.

Belangrijk — film nooit, maar dan ook nooit, in staande modus. Film altijd in liggende modus!

Maar… het nadeel van smartphones is dat de geluidskwaliteit doorgaans niet geweldig is. Als je geen andere keuze hebt, gebruik je dat. Maar als je een kleine dasspeldmicrofoon kunt bemachtigen, verbetert dat de geluidskwaliteit enorm en maakt het een groot verschil.

Maar vergeet niet dat een goedkopere dasspeldmicrofoon nog steeds waarschijnlijk een betere optie is dan de microfoon van de smartphone.

Je hebt ook een crew nodig om dit te filmen.

Misschien is "crew" een beetje overdreven. Wat je eigenlijk nodig hebt, is iemand die de camera vasthoudt. Hoewel het je moeder of beste vriend kan zijn, is het een goed idee om een andere acteur in te schakelen — dan kunnen jullie elkaar filmen in de scène en van elkaar leren.

En dat is het!

Dan moet je ook nadenken over de inhoud van je showreel.

Je wilt hem zo filmisch mogelijk maken, en hoewel dat met je apparatuur niet helemaal lukt, kun je er dicht bij komen als je je best doet.

Laten we er voor nu van uitgaan dat de showreel je dramatische acteervaardigheden in het Engels moet laten zien.

Kies eerst een scène. Die moet kort en krachtig zijn. Vergeet niet dat de castingdirecteur waarschijnlijk slechts de eerste 10 seconden van je reel kijkt voor hij besluit of het de moeite waard is om verder te kijken — dus je moet hun aandacht meteen vanaf het eerste moment grijpen.

Laten we een scène maken waarin je via de telefoon een relatie verbreekt (zo heb je geen andere acteur nodig). Schrijf hem, leer hem uit je hoofd en oefen.

De scène begint terwijl je aan de telefoon bent, midden in het gesprek. Je bent geschokt als je je geliefde vertelt dat je niet begrijpt waarom ze weggaan. Je luistert terwijl je geliefde je iets vertelt. Dan begin je te huilen en door je tranen heen vertel je hen dat het een fout was, dat je dronken was, dat het niet meer zal gebeuren, dat het je spijt, enzovoort. Inmiddels ben je volkomen overstuur en als je geliefde ophangt, laat je de telefoon vallen en reageer je hevig.

Dit is natuurlijk een idee voor één type acteur — je moet je sterke punten benutten, dus schrijf een scène die echt weergeeft wie jij bent. Daarvoor moet je je type kennen en een scène creëren die je dat op de best mogelijke manier laat tonen.

Kies dan een goede locatie — een kamer in je huis is de voor de hand liggende keuze voor bovenstaande scène.

Neem de tijd om een paar oefenopnames te maken en ze op je computer te zetten om te zien hoe ze eruitzien. Zet de camera op verschillende posities en bekijk hoe je er in de scène uitziet. Vergelijk close-ups en halftotshotsen bekijk hoe die eruitzien.

Zorg ook dat het geluid klopt. Probeer verschillende microfoonposities en controleer of je het geluid kunt synchroniseren met het beeld in de editor — een clapperboard is handig, maar één keer in je handen klappen en het scènenummer noemen is ook voldoende.

Speel met het licht in de kamer. Misschien werkt het het beste met de gordijnen open; misschien 's avonds. Het is vaak makkelijker om te veel licht te hebben, want in de editor kun je een scène gemakkelijk donkerder maken, maar veel moeilijker lichter… voeg dus zoveel mogelijk lampen toe aan de set!

Beslis over je kleding en make-up. (En vergeet niet dat je, ook als je normaal geen make-up draagt, op zijn minst een beetje poeder nodig hebt zodat je huid niet glimt.)

En dan ben je er klaar voor…

Film de scène met je cameraoperator (je acteursvriend) 4, 5 of 10 keer totdat je tevreden bent. Probeer verschillende cameraposities zodat je bij het monteren keuze hebt.

En als je cameraoperator ook acteur is, wissel dan van rol zodat jij hen een stuk of zes keer filmt — dan hebben zij ook iets voor hun showreel.

Meer scènes

Een showreel hoeft niet de lengte van een speelfilm te hebben. Zolang hij vanaf het eerste frame op gang komt, werkt hij. Idealiter heb je misschien 2 of 3 afzonderlijke scènes die samen ongeveer 90 seconden duren.

Bereid dus ook een paar extra scènes voor. Probeer ze zo verschillend mogelijk te maken binnen hetzelfde genre.

Naast de scène waarin je huilt om een verbroken relatie kun je bijvoorbeeld een scène in de keuken hebben waar je lachend aan je vriend (gespeeld door de andere acteur) vertelt over je geliefde en hoe geweldig die is. (Zorg er alleen voor dat je andere kleren draagt, zodat het eruitziet als een heel ander moment in de film!)

Dan nog een scène die "uit" een andere film "komt". Misschien zit je op een kantoor in een sollicitatiegesprek? Of in een wachtkamer van een arts, waar je naar posters aan de muur kijkt en misschien snel wegloopt voor de verpleegster je komt halen.

Je zult merken dat al deze scènes één ding gemeen hebben: ze zijn eenvoudig op te zetten en vereisen hooguit één andere acteur.

Alles samenvoegen

Mensen monteren op verschillende manieren. Tegenwoordig kun je het op je smartphone of tablet doen, maar de apps daarvoor zijn soms wat onhandig.

Het is meestal makkelijker om een computer te gebruiken. Zet alle bestanden (video en geluid) op je computer en monteer ze samen. Er zijn gratis programma's die je hiervoor kunt gebruiken, en voor een paar euro kun je ook iets uitgebreidere programma's vinden.

Monteren is uiteraard een uitgebreid onderwerp en als je er nieuw in bent, zal je eerste montage heel eenvoudig zijn. Later ga je spelen met kleurcorrectie, kadering, stijl, knippen enzovoort. Het is de moeite waard om online meer te lezen om de beste resultaten te halen.

(Een geweldig bijeffect van je eigen montage doen is dat je enorm veel leert over de praktijk van het acteren, wat je enorm zal helpen als je op set staat bij een echte film.)

Zet je beste scène als eerste. Dan de op een na beste. Dan de volgende.

En nu heb je een korte showreel waarmee je je vaardigheden als dramatisch acteur in het Engels laat zien.

Upload hem (zonder wachtwoordbeveiliging) naar Vimeo en bij je volgende aanmelding link je ernaar en voeg je hem uiteraard toe aan je enCAST-profiel!

We beweren niet dat je miniscènes een Oscar gaan winnen. Wat we wel zeggen, is dat ze veel beter zijn dan niets, en veel beter dan de "showreels" die na een acteerworkshop worden afgegeven.

Zodra je een echte opdracht krijgt en goed materiaal hebt, vervang je je zelfgemaakte scène gewoon door een professionele… en dan ben je op weg naar nog meer werk!

3. Een self-tape introductie

Als je echt geen andere keuze hebt, kun je een self-tape introductie maken. Die laat de productie zien hoe je eruitziet en hoe je klinkt.

In dit geval ga je gewoon voor een camera staan en vertel je kort iets over jezelf, ongeveer een minuut lang. Vertel wie je bent, waar je woont, welke ervaring je hebt, enzovoort.

Voor meer informatie over het maken van een self-tape, zie hier.