Co tak naprawdę znaczy „odważne wybory"? Konkretne wyjaśnienie

Jesteś na zajęciach aktorskich albo na castingu i ktoś mówi: „Rób odważne wybory!" Kiwasz głową, jakbyś rozumiał. A w środku myślisz: „Co to, do cholery, w ogóle znaczy?"

Nie jesteś w tym sam. To najbardziej nadużywane i najrzadziej wyjaśniane zdanie w całym aktorstwie. Powiem ci więc dokładnie, co oznacza — z konkretnymi przykładami, które możesz od razu wykorzystać.

Odważny nie znaczy duży ani głośny #

Najpierw rozwiążmy największe nieporozumienie. Odważny nie znaczy głośny.

Nie. Odważny znaczy precyzyjny, przemyślany i w pełni zaangażowany. Wielu aktorów, słysząc „odważne wybory", myśli, że muszą krzyczeć, płakać albo zrobić coś dramatycznego. O to wcale nie chodzi.

Cisza może być odważna. Bezruch może być odważny. Powściągliwość bywa równie silna jak działanie. Czasem najodważniejszą rzeczą, jaką możesz zrobić, jest zachowanie spokoju, kiedy wszyscy spodziewają się krzyku.

Pomyśl o tym tak. Bezpieczna gra to robienie tego, co oczywiste. Co zrobiłby każdy aktor. Czego się oczekuje. Odważna gra to robienie czegoś konkretnego, co sprawia, że ludzie myślą: „Nie widziałem tego tak, ale to ciekawe."

Czym naprawdę są odważne wybory #

Według casting director Eriki Hart, każdy wybór, który podejmujesz, to twoja opinia na temat tekstu. Żadna kwestia, żadna fraza, żadna scena nie powinna przejść bez twojego punktu widzenia. Właśnie to znaczy odważny. Masz konkretną opinię o tym, jak ten moment powinien być zagrany.

Dam ci konkretny przykład. Powiedzmy, że twoja kwestia brzmi: „Nie mogę uwierzyć, że wróciłeś." Oto różne sposoby zagrania jej:

• Bezpieczny wybór: Mówisz to z ogólnym zdziwieniem. Trochę szczęśliwy. Tyle sugerują słowa, więc tyle robisz.
• Odważny wybór nr 1: Mówisz to z gniewem. Nie cieszysz się z powrotu tej osoby. Chciałeś, żeby zniknęła. Teraz masz problem.
• Odważny wybór nr 2: Mówisz to ze śmiechem. Dosłownie nie możesz w to uwierzyć. To tak absurdalne, że ktoś się zjawił, że śmiejesz się z całej sytuacji.
• Odważny wybór nr 3: Mówisz to bardzo cicho, niemal do siebie. Jesteś w szoku. Twoje ciało nieruchomieje. Ledwo możesz przetworzyć to, co się dzieje.

Widzisz różnicę?

Bezpieczny wybór to po prostu reagowanie na słowa na stronie. Odważne wybory biorą się z pytania: „Dlaczego moja postać to mówi? Co naprawdę czuje? Co tak właściwie dzieje się w tej chwili?"

Odważny znaczy konkretny, nie przypadkowy #

Czasem aktorzy robią odważne wybory tylko po to, żeby się wyróżnić. Dodają dziką fizyczność, nieoczekiwany akcent albo zmieniają ton sceny, żeby zostać zapamiętanym. Ale jeśli twoja postać by tego nie zrobiła — nie rób tego.

Odwaga to nie dziwaczność ani bycie innym bez powodu. Odważne wybory to konkretność, nie nowość. Nie chodzi o zaskakiwanie ludzi. Chodzi o wyraźny punkt widzenia oparty na tym, co rozumiesz o postaci i historii.

Myśl o tym tak. Zanim podejmiesz jakikolwiek wybór, zapytaj siebie: „Dlaczego moja postać by to zrobiła?" Jeśli masz dobrą odpowiedź, to prawdopodobnie odważny wybór. Jeśli odpowiedź brzmi: „Bo byłoby fajnie" albo „Żeby się wyróżnić" — to pewnie tylko dziwny wybór, który nie zadziała.

Jak w praktyce robić odważne wybory #

Casting director Hart mówi, że pierwszym krokiem do odważnej gry jest odkrycie, co czyni cię wyjątkowym. Radzi zapytać przyjaciół lub partnera, co w tobie kochają — duże szanse, że to właśnie te cechy będą błyszczeć na castingu.

Czy jesteś czarujący? Bystry? Dowcipny? Uszczypliwy? Cokolwiek to jest — musimy to zobaczyć. Bo jeśli nieznajomy, który stał się twoim przyjacielem, kocha cię za to, casting director też cię za to pokocha.

Odważne wybory nie polegają więc na udawaniu kogoś, kim nie jesteś. Polegają na wnoszeniu swojej prawdziwej osobowości i punktu widzenia do pracy.

Pokażę ci, jak to wygląda w praktyce.

Powiedzmy, że z natury jesteś sarkastyczny. Masz suche poczucie humoru. Nie ukrywaj tego! Jeśli w scenariuszu jest moment, w którym twoja postać jest sfrustrowana, możesz zagrać go właśnie z tym sarkastycznym zabarwieniem. Ktoś inny zagra to gniewem. Ktoś inny smutkiem. Twój sarkazm sprawia, że twoja wersja jest odważna i charakterystyczna właśnie dla ciebie.

Różnica między bezpiecznym a odważnym #

To, co często wyróżnia odważną grę, to pełne słuchanie partnera i reagowanie na niego. Oznacza to skupienie energii na drugiej osobie, a nie na tym, jak ty grasz.

Bezpieczna gra to myślenie o swoich kwestiach i o tym, jak wyglądasz. Odważna gra to naprawdę słuchanie i szczere reagowanie na to, co dzieje się w scenie.

Jeszcze jeden przykład. Partner sceniczny mówi: „Nigdy cię nie kochałem."

• Bezpieczna reakcja: Wyglądasz na smutnego. Może łza. Mówisz swoją kolejną kwestię o zranieniu.
• Odważna reakcja: Naprawdę słuchasz tych słów. Pozwalasz, żeby cię trafiły. Może przez chwilę zastygatasz. Może śmiejesz się, bo nie możesz uwierzyć, że ktoś może powiedzieć coś tak okrutnego. Może mu nie wierzysz i uśmiechasz się, bo myślisz, że kłamie. Cokolwiek robisz, wynika z prawdziwego usłyszenia tych słów i szczerego zareagowania — nie z odgrywania „smutku".

Sformułowanie „odważne wybory" może wydawać się przytłaczające, ale to, co często wyróżnia się jako odważne, to właśnie pełne słuchanie partnera i reagowanie na niego.

Odważne wybory też mogą być chybione #

To ważna rzecz, o której nikt ci nie mówi. Odwaga i wyróżnienie się nie wykluczają się nawzajem, ale czasem twój odważny wybór może nie pasować do konkretnych wymagań projektu.

Możesz zrobić odważny, zaangażowany wybór, który nie odpowiada temu, czego chcą. To w porządku. Dopóki jesteś wierny sobie, reszta jest subiektywna. Kiedy robisz wyraźne, prawdziwe wybory, jest większa szansa, że zostaniesz zapamiętany i wzięty pod uwagę przy przyszłych projektach.

Znam aktorkę, która przyszła na casting do poważnej sceny dramatycznej. Zrobiła odważny wybór: znalazła humor w ciemnym momencie. Reżyserzy się nie śmiali. Chcieli powagi. Ale ona była niezapomniana. Sześć miesięcy później oddzwonili do niej przy zupełnie innym projekcie, który wymagał dokładnie jej poczucia humoru.

Bezpieczna gra oznacza, że nikt cię nie zapamiętuje. Odważne wybory oznaczają, że nawet jeśli nie dostaniesz tej roli, zapamiętają cię przy następnej.

Ćwicz robienie różnych wyborów #

Żeby robić odważne wybory, musisz czuć się swobodnie, robiąc wiele różnych wyborów. Uwolnij się od przekonania, że któryś sposób zagrania sceny jest dobry albo zły.

Oto ćwiczenie. Weź jedną scenę. Nagraj siebie w trzech zupełnie różnych wersjach. Nie małe zmiany — całkowicie różne interpretacje.

Zagraj scenę na trzy sposoby: tylko szeptem; tylko oczami — mówisz kwestie w głowie, ale skupiasz się na przekazaniu wszystkiego wzrokiem i oddechem; oraz wersja kontrastów — wybierasz jedną kwestię i zmieniasz energię z spokojnej na pilną albo z miękkiej na twardą.

To ćwiczy twój mózg, żeby przestał szukać „właściwego" sposobu i zaczął eksplorować różne możliwości. Stąd biorą się odważne wybory. Nie z próby bycia odważnym, lecz z szczerego odkrywania i pełnego zaangażowania w to, co znajdziesz.

Czego naprawdę chcą casting directorzy #

Coach aktorski Ivana Chubbuck mówi, że twoim zadaniem nie jest pokazanie, jak świetnym jesteś aktorem. Twoim zadaniem jest pokazanie, jak dynamiczne i odważne są twoje wybory.

A Hart podkreśla, że twórcy — scenarzyści, reżyserzy, producenci — szukają aktorów, którzy pokażą im, czego chcą. Czasem brief bywa bardzo szczegółowy, ale to do aktora należy wniesienie czegoś, czego ekipa twórcza wcześniej nie brała pod uwagę.

Nie chcą, żebyś robił to, co oczywiste. To potrafią sobie sami wyobrazić. Chcą, żebyś pokazał im coś, o czym nie myśleli. Coś specyficznego dla ciebie i twojego rozumienia postaci.

Prosta prawda #

Aktorzy, którzy dostają role, nie robią wielkich wyborów — robią mocne. Mocny wybór jest czytelny, konkretny i zakorzeniony w prawdzie historii.

Odważny nie znaczy szalony. Nie znaczy krzyk, płacz ani robienie czegoś szokującego. Znaczy mieć konkretny punkt widzenia. Znaczy naprawdę słuchać zamiast tylko czekać na swoją kwestię. Znaczy wnosić własną osobowość do pracy zamiast starać się być neutralnym.

Zbyt często aktor pracuje nad tym, żeby zrobić coś dobrze, zamiast robić to prawdziwie. To jest właśnie klucz. Przestań starać się zrobić to „dobrze". Zacznij starać się, żeby było prawdziwe i specyficzne dla ciebie.

Następnym razem, gdy przygotowujesz się do castingu, zadaj sobie te pytania. Dlaczego moja postać mówi tę kwestię? Czego naprawdę chce? Co bym zrobił w tej sytuacji, gdybym naprawdę był tą osobą? Twoje szczere odpowiedzi na te pytania doprowadzą cię do odważnych wyborów.

I pamiętaj — kiedy już dokonasz wyboru, w pełni go obronisz. Wybór wykonany z połowicznym zaangażowaniem często wydaje się niezręczny, niejasny lub nieumotywowany. Ale wybór z pełnym zaangażowaniem — nawet jeśli zaskakuje widza — jest odbierany jako celowy i konkretny.

To właśnie znaczy odważny. Nie głośny. Nie wielki. Nie dziwny. Po prostu konkretny, zaangażowany i wierny tobie.

Najważniejsza myśl #

Odważne wybory to nie dramatyczność ani bycie innym. To posiadanie konkretnego punktu widzenia, naprawdę słuchanie, wnoszenie swojej prawdziwej osobowości do pracy i pełne zaangażowanie w to, co wybierasz.

Przestań robić to, co „właściwe", i zacznij robić to, co prawdziwe i specyficzne dla ciebie. To właśnie sprawia, że zostajesz zapamiętany.