Dzień z życia statysty

Oczywiście, żaden dzień nie jest taki sam w świecie statystów, ale ten opis da ci dobre pojęcie o tym, czego możesz się spodziewać jako statysta.

Dzień wcześniej #

Dostałeś e-mail (albo SMS, albo wiadomość na WhatsApp) z informacją, że jutro jesteś potrzebny na planie o 7:00.

Na ten dzień zdjęciowy odbiorą cię spod głównego dworca autobusowego w mieście o 6:30. Scena rozgrywa się w kawiarni, więc będziesz w środku; poproszono cię o przyniesienie dodatkowego zestawu casualowych ubrań i kilku różnych koszul. Pakujesz torbę na plan, nastawiasz budzik (i alarm w telefonie jako zapasowy), i kładziesz się spać wcześniej.

W dniu zdjęć #

Wstajesz o 5:00. Śniadanie w domu, kawa i szybki marsz na dworzec autobusowy, gdzie spotykasz kilka znajomych twarzy z poprzednich planów.

Cokolwiek się dzieje, NIE możesz się spóźnić — to oznacza koniec współpracy.

Czekasz, rozmawiając z innymi, do 6:30, kiedy przyjeżdża bus i zabiera was na drugi koniec miasta.

Przyjeżdżasz na plan, do tak zwanego Base Campu (miejsca, gdzie ustawione są przyczepy i sprzęt). Wita cię 3. AD (asystent reżysera), który wskazuje ci miejsce oczekiwania — dziś to zadaszone namiotowe stanowisko z krzesłami, ekspresem do kawy i przekąskami. Na szczęście dziś jest też pełne śniadanie, więc bierzesz croissanta i kawę, siadasz i przez jakiś czas rozmawiasz z innymi albo czytasz newsy w telefonie.

Jeden po drugim jesteście zapraszani do przyczepy kostiumograficznej. Kostiumograf przegląda przyniesione przez ciebie ubrania i ewentualnie dodaje jakiś element, żebyś wyglądał odpowiednio.

Potem idziesz do przyczepy charakteryzatorów, gdzie sprawdzają twoje włosy i w razie potrzeby nakładają makijaż. Wracasz do namiotu i znowu czekasz.

Jest już 9:00, gdy AD zagląda do środka i mówi, że będziesz potrzebny za mniej więcej 15 minut. Przełączasz telefon w tryb samolotowy i chowasz go do torby.

Na planie obowiązuje zakaz używania telefonów — jeśli zobaczą, że korzystasz z telefonu, wyślą cię do domu.

Wreszcie czas na zdjęcia #

Właściwe miejsce zdjęć jest kilka metrów od Base Campu, więc AD prowadzi was tam pieszo (jeśli jest dalej, zabierze was bus). Po przybyciu 3. AD krótko tłumaczy, co będzie się dziać. W tym przypadku wszyscy gracie klientów kawiarni w porze lunchu. Dwoje aktorów siedzi przy jednym stoliku i prowadzi szeptem rozmowę. Wy po prostu zachowujecie się normalnie.

Na zewnątrz kawiarni, na ulicy, ustawione są kamery. Ekipa przygotowuje scenę. Trzymaj się razem z pozostałymi statystami i uważnie słuchaj poleceń AD. Statyści zostają rozsadzeni przy różnych stolikach. Potem reżyser przygląda się całości i prosisz cię o zmianę stolika. Wprowadzane są też inne korekty.

Siedzisz spokojnie, rozmawiając po cichu ze statystą przy swoim stoliku.

Podchodzi rekwizytorka, stawia na stole dwie filiżanki kawy i mówi, żebyś jej nie pił — to rekwizyt!

Dziesięć minut później scena jest gotowa. Pojawiają się główni aktorzy i zajmują miejsca przy swoim stoliku. Są bardzo sławni i od razu ich rozpoznajesz.

Obowiązuje tu jedna zasada: jeśli oni odezwą się do ciebie, możesz odpowiedzieć, ale nie inicjuj kontaktu samodzielnie. Proszenie o selfie jest absolutnie zakazane — można za to zostać usuniętym z planu!

Cisza na planie. Reżyser woła Akcja! i ty „rozmawiasz" z osobą naprzeciwko, nie wydając przy tym żadnego dźwięku. Wiesz, że za tobą dzieje się coś z głównymi aktorami, ale nie odwracasz się i nie masz pojęcia, co robią.

Cięcie! #

Reżyser wprowadza zmiany. Każą ci przesiąść się do innego stolika, tym razem samemu, a AD informuje cię, że po Akcja! masz czytać gazetę leżącą na stole. Ale czytaj tylko ostatnią stronę — nie otwieraj jej, nie przewracaj i nie wydawaj żadnych dźwięków.

Pozostali statyści też dostają nowe wskazówki — a przez cały ten czas milczysz, bo wokół ciebie ludzie pracują i przygotowują scenę.

Akcja! #

Wszystko zaczyna się od nowa, a po Cięcie! wprowadzane są kolejne drobne poprawki.

Przez następne pół godziny kręcą wiele dubli i wprowadzają różne zmiany. Czytasz ostatnią stronę gazety tak długo, że znasz ją już na pamięć.

Potem trzeba zmienić ustawienie kamery, więc jest pół godziny przerwy. AD zabiera was z powrotem do namiotu, gdzie możesz się rozsiąść, wypić kawę i sprawdzić wiadomości w telefonie.

Potem wracasz na plan do tej samej sceny, tym razem nakręcanej z innego kąta. Trwa to do tuż po południu, kiedy ogłaszany jest lunch.

Catering odbywa się w base campie, gdzie ustawiono kilka stolików i krzeseł. Pierwsi jedzą aktorzy i ekipa; gdy oni wezmą już swoje porcje, statyści mogą podejść po swoje: jednorazowy talerz z tym, na co masz ochotę, prosto z wozu cateringowego. Jest standardowy wybór dań, niemal zawsze z opcją wegetariańską (wegańska zdarza się rzadziej), i siadasz tam, gdzie znajdziesz miejsce. (A żeby nie pobrudzić kostiumu, możesz dostać śliniaczek ochronny.)

Popołudnie zaczyna się tak samo jak ranek. Sprawdzają ubranie, włosy i makijaż, a potem wracasz na plan, siadasz na tym samym krześle i czytasz tę samą stronę gazety, aż reżyser powie Cięcie! i scena jest wreszcie skończona.

Wracasz do namiotu, przebierasz się i pół godziny później wsiadasz do busa, który odwozi cię z powrotem w to samo miejsce, gdzie zaczął się poranek.

Co potem? #

Kilka tygodni później dostajesz SMS z banku z informacją, że firma produkcyjna przelała na twoje konto 120 €.

A osiem miesięcy później idziesz do kina i na ekranie widzisz słynną hollywoodzkią gwiazdę siedzącą w kawiarni i szepczącą coś do innej słynnej hollywoodzkiej gwiazdy — a gdzieś w tle jesteś ty, czytający gazetę.