Dzień z życia statysty

Oczywiście żadne dwa dni nie są takie same w świecie statystów, ale to da ci dobre wyobrażenie o tym, czego możesz się spodziewać w tej roli.

Dzień wcześniej #

Dostajesz maila (albo SMS-a czy wiadomość na WhatsAppie) z informacją, że jutro jesteś potrzebny na planie o 7.00.

Na ten dzień zdjęciowy zostaniesz odebrany spod głównego dworca autobusowego w mieście o 6.30. Scena rozgrywa się w kawiarni, więc kręcicie w środku; poproszono cię o zabranie zestawu ubrań casual i kilku różnych koszul. Pakujesz torbę na plan, nastawiasz budzik (i alarm w telefonie jako rezerwę na wszelki wypadek), i kładziesz się wcześnie spać.

W dniu zdjęciowym #

Wstajesz o 5.00. Śniadanie w domu, kawa i szybki spacer na dworzec, gdzie czekasz na odbiór — i spotykasz kilka znajomych twarzy, z którymi już pracowałeś.

Cokolwiek się dzieje, NIGDY nie możesz się spóźnić — inaczej wylatujesz z projektu.

Czekasz, rozmawiając z innymi, aż o 6.30 przyjeżdża bus i zawozi was na lokację po drugiej stronie miasta.

Docierasz na plan, do tak zwanego Base Campu (gdzie ustawione są wszystkie przyczepy i sprzęt). Wita cię 3. asystent reżysera (AD), który pokazuje ci miejsce oczekiwania — dziś to zadaszony namiot z krzesłami, ekspresem do kawy i kilkoma przekąskami. Na szczęście jest też dziś śniadanie, więc chwytasz croissanta i kawę, siadasz i spędzasz trochę czasu na rozmowach z innymi i przeglądaniu wiadomości na telefonie.

Jeden po drugim jesteście zabierani do przyczepy kostiumowej. Kostiumograf przegląda ubrania, które przyniosłeś, i ewentualnie dodaje tu i ówdzie jakiś element, żebyś wyglądał odpowiednio.

Potem idziesz do przyczepy charakteryzatorów, gdzie sprawdzają ci włosy i w razie potrzeby nakładają makijaż. Wracasz do namiotu i znowu czekasz.

Jest już 9.00, gdy AD zagląda do namiotu i mówi, że będziesz potrzebny za mniej więcej 15 minut. Przełączasz telefon w tryb samolotowy i chowasz go do torby.

Na planie obowiązuje zakaz używania telefonów — jeśli cię na tym przyłapią, odesłą cię do domu.

Wreszcie czas działać. #

Właściwe miejsce zdjęciowe jest zaledwie kilka metrów od Base Campu, więc AD odprowadza was tam pieszo (gdyby było dalej, zawiózłby was bus). Gdy dotrzeracie na miejsce, 3. AD krótko wyjaśnia, co ma się wydarzyć. W tym przypadku wszyscy gracie klientów kawiarni w porze lunchu. Dwoje aktorów będzie siedzieć przy jednym ze stolików i prowadzić szeptaną rozmowę. Wy po prostu zachowujecie się normalnie.

Na zewnątrz kawiarni, na ulicy, ustawione są kamery. Ekipa przygotowuje scenę. Musisz trzymać się z resztą statystów i uważnie słuchać poleceń AD. Statystów rozsadzają przy różnych stolikach. Potem reżyser przegląda układ i prosisz cię o przesiadkę do innego stolika. Wprowadzane są też inne zmiany.

Siedzisz spokojnie, rozmawiając cicho ze statystą, z którym dzielisz stolik.

Podchodzi rekwizytor i stawia na stole dwa kubki kawy, informując, żebyś jej nie pił — to rekwizyt!

Dziesięć minut później scena jest gotowa. Pojawiają się główni aktorzy i zajmują miejsca przy swoim stoliku. Są bardzo sławni i od razu ich rozpoznajesz.

Ogólna zasada jest taka: jeśli odezwą się do ciebie, możesz odpowiedzieć, ale sam nie wychodź z inicjatywą; robienie sobie z nimi selfie jest absolutnie zakazane — to może skończyć się wyproszeniem z planu!

Cisza na planie. Reżyser woła Akcja! i „rozmawiasz" z osobą naprzeciwko, nie wydając żadnego dźwięku. Wiesz, że za twoimi plecami coś się dzieje z głównymi aktorami, ale nie odwracasz się i nie masz pojęcia, co robią.

Cięcie! #

Reżyser wprowadza zmiany. Każą ci przesiąść się do innego stolika, tym razem samemu, i AD mówi, że po komendzie Akcja! masz czytać leżącą tam gazetę. Ale czytaj tylko ostatnią stronę — nie otwieraj jej, nie przewracaj i nie wydawaj żadnych dźwięków.

Z innymi statystami też wprowadzane są zmiany — a przez cały ten czas milczysz, bo wokół ciebie pracuje ekipa przygotowująca scenę.

Akcja! #

Wszystko zaczyna się od nowa, a po komendzie Cięcie! wprowadzane są kolejne drobne poprawki.

Przez następną pół godziny kręcą wiele ujęć i wprowadzają kolejne zmiany. Czytasz ostatnią stronę gazety tak długo, że znasz ją już na pamięć.

Potem trzeba zmienić ustawienie kamery, więc jest pół godziny przerwy. AD zabiera was wszystkich z powrotem do namiotu, gdzie rozkładasz się wygodnie, chwytasz kawę i sprawdzasz wiadomości na telefonie.

Potem z powrotem na plan — ta sama scena, ale z innego kąta. Trwa to aż do chwili po południu, gdy ogłaszany jest lunch.

Catering jest przy base campie, gdzie ustawiono kilka stołów i krzeseł. Najpierw jedzą aktorzy i ekipa; gdy odbiorą swoje posiłki, statyści mogą podejść po swoje: jednorazowy talerz z tym, na co masz ochotę, z food trucka cateringowego. Jest standardowe menu i prawie zawsze opcja wegetariańska (wegańska zdarza się rzadziej), a jesz tam, gdzie znajdziesz miejsce. (Żebyś przypadkiem nie poplamił kostiumów, mogą ci dać śliniaczek.)

A potem popołudnie zaczyna się tak samo jak poranek. Kostiumograf, fryzjer i charakteryzator sprawdzają twój wygląd, i z powrotem na plan — siedzisz na tym samym krześle, czytasz tę samą stronę gazety, aż reżyser powie Cięcie! i scena jest w końcu gotowa.

Wracasz do namiotu, przebierasz się i pół godziny później jesteś w busie, który odwozi cię do punktu startowego z rana.

A potem? #

Kilka tygodni później dostajesz SMS-a z banku z informacją, że firma produkcyjna przelała na twoje konto 120 €.

A osiem miesięcy później idziesz do kina i na ekranie widzisz słynną hollywoodzkią gwiazdę siedzącą w kawiarni i szepczącą coś do innej słynnej hollywoodzkiej gwiazdy — a w tle, czytający gazetę, jesteś ty.