Przerywanie i bycie przerywanym

Przyjrzyj się temu krótkiemu fragmentowi dialogu:

A: Wpadłem, ale-

B: Wiem, wiem, powinienem był-

A: Przestań! Zawsze mi to robisz, zawsze-

B: Przerywasz mi, wiem!

Niemal każda kwestia zostaje przerwana. Jedna postać wchodzi w słowo drugiej, zanim ta zdąży dokończyć zdanie.

Problem #

W takiej scenie dwoje profesjonalnych aktorów sprawi, że dialog zabrzmi autentycznie i naturalnie. Jednak WIELU aktorów popełnia błąd polegający na czekaniu na przerwanie.

A: Wpadłem, ale… (krótka pauza w oczekiwaniu na reakcję B)

B: Wiem, wiem, powinienem był… (krótka pauza w oczekiwaniu na reakcję A)

To bardzo powszechny błąd i łatwo go wychwycić — wiele osób wpada w tę pułapkę.

Rozwiązanie #

Zawsze przygotuj pełną kwestię (z kompletną myślą) i staraj się ją wypowiedzieć do końca. Nie czekaj na przerwanie — mów dalej, bo CHCESZ powiedzieć swoje i dotrzeć do końca zdania.

Wtedy, gdy partner sceniczny ci przerwie, naprawdę wejdzie ci w słowo.

Tak jak w prawdziwym życiu.

A: Wpadłem, ale ciebie nie było, byłeś w pubie-

B: Wiem, wiem, powinienem był ci powiedzieć, że-

A: Przestań! Zawsze mi to robisz, zawsze próbujesz prze-

B: Przerywasz mi, wiem!

Innymi słowy, nigdy nie czekaj na przerwanie!