Μετά το Τέλος του Κάστινγκ

Λοιπόν… είδες την αγγελία κάστινγκ, έστειλες την αίτησή σου, πήγες στο ώντισιον… Και τώρα τι;

Η συμβουλή μας είναι απλή. Και μπορεί να σε γλιτώσει από πολύ άσκοπο άγχος.

Βγες από το ώντισιον και αφιέρωσε μόλις 30 λεπτά στο να το σκεφτείς. Καθώς επιστρέφεις σπίτι, ξαναπέρασέ το νοερά στο μυαλό σου και ρώτησε τον εαυτό σου:

• Υπήρχε κάτι που έκανα καλά; Τι ήταν; Γιατί λειτούργησε;
• Υπήρχε κάτι που έκανα άσχημα; Τι ήταν; Γιατί δεν λειτούργησε;

Το σημαντικό είναι να προσπαθήσεις να καταλάβεις αν υπάρχει κάτι που θα έκανες διαφορετικά την επόμενη φορά. Αν ναι, θυμήσου το — ακόμα και γράψε το — ώστε την επόμενη φορά που θα βρεθείς σε παρόμοια κατάσταση να είσαι έτοιμος/η και να δράσεις αλλιώς.

• Έπρεπε να είχα χαιρετήσει τον σκηνοθέτη με χειραψία· θα το κάνω την επόμενη φορά.
• Δεν έπρεπε να διακόψω τον σκηνοθέτη ενώ μιλούσε· θα κρατήσω το στόμα μου κλειστό την επόμενη φορά.
• Αλλά… ήξερα τον ρόλο μου απ' έξω κι ανακατωτά — τέλεια!
• Α, και ίσως την επόμενη φορά να μην πιω 3 εσπρέσο πριν το ώντισιον· ήμουν εντελώς σουρωμένος/η από καφεΐνη!
• Τα ρούχα μου ήταν απολύτως σωστά — έδειχνα φοβερός/ή!

Ήταν τόσο άσχημο;

Συχνά οι ηθοποιοί βγαίνουν από τα ώντισιον πεπεισμένοι ότι τα πήγαν άσχημα. Εμπιστέψου μας όμως: ό,τι κι αν νομίζεις, δεν έχεις ιδέα. Αυτή είναι μια αληθινή ιστορία από έναν από τους ηθοποιούς μας:

«Μια φορά έκανα ώντισιον για μια ταινία, και μόλις δύο λεπτά μετά την αρχή της συνάντησης με τον σκηνοθέτη, κατάλαβα ότι τα είχα κάνει θάλασσα. Τίποτα δεν πήγαινε καλά. Καθόταν με ένα γκρινιάρικο ύφος, ξέχασα τα λόγια μου· κούνησε το κεφάλι του κάθε φορά που σκόνταφτα στο σενάριο, και ό,τι έλεγα ή έκανα φαινόταν λάθος. Ανυπομονούσα να φύγω. Έβλεπα ότι δεν τον ενδιέφερα, και σίγουρα είχε καταλάβει ότι το μόνο που ήθελα ήταν να βγω έξω. Όταν η συνάντηση επιτέλους τελείωσε, έφυγα με το εκνευρισμένο πρόσωπο του σκηνοθέτη χαραγμένο στο μυαλό μου.

«Δεν χρειάζεται να πω ότι δεν με εξέπληξε καθόλου που δεν πήρα τη δουλειά. Παραδόξως όμως, ο agent μου με πήρε τηλέφωνο λίγες μέρες αργότερα και μου είπε ότι ο σκηνοθέτης της είχε τηλεφωνήσει προσωπικά για να μιλήσει για μένα: του είχα αρέσει πολύ και πίστευε ότι είχα κάνει εξαιρετικό ώντισιον, αλλά ήθελε να της πει προσωπικά ότι λυπόταν που δεν μπορούσε να μου προσφέρει τον ρόλο, γιατί ήμουν απλώς λίγο μεγάλος/η για το ρόλο.»

Θυμήσου αυτή την ιστορία. Αυτό που πιστεύεις εσύ για το ώντισιόν σου δεν είναι απαραίτητα αυτό που σκέφτηκε ο σκηνοθέτης κάστινγκ.

Και μετά; #

Και μετά… ξέχασέ το. Τριάντα λεπτά μετά το ώντισιον, αφού το έχεις ξαναπεράσει νοερά, ξέχνα το. Κάθε φορά που ξαναέρχεται στο μυαλό σου, σκέψου κάτι άλλο όσο πιο γρήγορα μπορείς, γιατί το να μαστιγώνεσαι με αυτό που έγινε είναι εντελώς άσκοπο και δεν σε πάει πουθενά.

Άλλωστε, μόλις τελειώσει ένα ώντισιον, θα έπρεπε να ετοιμάζεσαι με τα όλα σου για το επόμενο!

Μήπως όμως υπάρχει ακόμα ελπίδα; #

Μετά το ώντισιον, μην περιμένεις να σου απαντήσει κανείς για τουλάχιστον μία εβδομάδα. Ή και περισσότερο. Μπορεί να υπάρχει μια ντουζίνα λόγοι για τους οποίους δεν ακούς τίποτα:

• Δεν έχουν αποφασίσει ακόμα ποιος/α παίρνει τον ρόλο
• Η παραγωγή δεν προχώρησε και εγκαταλείφθηκε
• Ο πρωταγωνιστής έσπασε το πόδι του κάνοντας αιωροπτερισμό και όλα έχουν παγώσει για 12 μήνες
• Δεν πήρες τον ρόλο

Οπότε, ανεξάρτητα από το τι γίνεται μετά το ώντισιον, αν δεν το σκέφτεσαι, δεν χαραμίζεις χρόνο ανησυχώντας γι' αυτό.

Και αυτό κάνει το email που φτάνει ξαφνικά προσφέροντάς σου τον ρόλο να είναι πολύ πιο ωραίο!